Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

Zmiana rozwojowa u dzieci

Analizując stadia, które obserwuje się przy wytwarzaniu odruchów hamulcowych, możemy stwierdzić również wyraźne zmiany rozwojowe. Wcześniejszych stadiów generalizacji, hamowania częściowego i nietrwałego – charakterystycznych dla dzieci młodszych – u dzieci starszych i osób dorosłych niekiedy nie stwierdza się wcale, z miejsca wytwarza się trwały związek hamulcowy.

Z wiekiem dzieci i to w ciągu długiego czasu wzrasta łatwość wytwarzania związków na podstawie elektywnej irradiacji, na co wskazuje między innymi Dimitrijew (1961) w wyniku badań dzieci od 8 do 16 lat życia.

Zachodzą również zmiany bardziej szczegółowe, wyraźnie zaryspwujące się np. w zakresie generalizacji. Ogólnie, wraz z wiekiem dzieci granice generalizacji ulegają stopniowemu zawężeniu. W przypadku zaś podniet słownych zarysowują się dodatkowo inne prawidłowości. We wcześniejszych okresach rozwojowych generalizacja zachodzi głównie ze względu na cechy dźwiękowe słów, później ze względu na cechy znaczeniowe: podobieństwo dźwiękowe odgrywa coraz mniejszą rolę (Krasnogorski, 1954, 1958).

Inna zmiana rozwojowa dotyczy trwałości wytwarzanych związków czasowych. Odruchy wytwarzane w okresach najwcześniejszych są zazwyczaj nietrwałe, występują tylko przy niektórych zadziałaniach bodźca warunkowego, łatwo ulegają zanikowi, a na ponowne wytworzenie ich potrzeba dużej liczby połączeń. W późniejszych okresach rozwojowych związki czasowe stają się trwalsze, a na ponowne wytworzenie reakcji, które uległy zanikowi, wystarczają bardzo nieliczne połączenia.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.