Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

Zastosowanie nauki o zachowaniu w nauczaniu i uczeniu się

Oczywiste jest, że jeśli chcemy zapewnić każdemu uczniowi optymalne nauczanie, musimy wykorzystać co się tylko da, aby szczegółowo obmyśleć posunięcia dydaktyczne odpowiednie dla każdego ucznia i każdego stojącego przed nim zadania. Ponadto musimy zaplanować specjalne warunki wzmacniania, przy których każdy uczeń będzie: (1) uważał na stawiane zadania, (2) reagował na prezentowane bodźce i (3) robił dostatecznie dużo odpowiednich ćwiczeń, by wyuczyć się skutecznie i ze zrozumieniem. Doprawdy koszmarna to praca, nawet gdy ma się tylko jednego ucznia. Przy trzydziestce zadanie wydaje się zupełnie niewykonalne. Na szczęście można je sobie ułatwić.

Zróbmy krótki przegląd ułatwień w dążeniu do optymalizacji nauczania 280 dla każdego ucznia. Przede wszystkim, dysponujemy pojęciami i umie- jętnościami służącymi do opisu i analizy zadania. Znamy też warunki uczenia się zachowań typu poznawczego i snujemy uzasadnione domysły na temat warunków uczenia się zachowań typu emocjonalnego i psychomotorycznego. Posiedliśmy pewną wiedzę i umiejętności takiej organizacji poszczególnych etapów procesu uczenia się, która gwarantuje, że przed przystąpieniem do kolejnej fazy zadania opanowane będzie to, co stanowi niezbędne do niej przygotowanie.

W rozdziałach 2. i 8. zapoznawaliśmy się z teorią zachowania, zwłaszcza zaś z tą jej odmianą, która wywodzi się z koneksjonistycznej interpretacji uczenia się. Teoria zachowania zajmuje się przede wszystkim określaniem warunków wzmocnienia, pod wpływem których następuje uczenie się.

Wyrażając rzecz zwięźlej, potrafimy już całkiem nieźle: (1) dokładnie opisywać nasze cele: (2) analizować opisane zadania i ustawiać je we właściwej kolejności: (3) organizować proces dydaktyczny w taki sposób, by zostały spełnione konieczne warunki uczenia się i wreszcie, dzięki teorii zachowania, (4) manipulować wzmocnieniami tak, by uczniowie podejmowali swoje zadania i reagowali na sytuację uczenia się uzyskując przez to dobre wyniki. Za pomocą właśnie tych operacji definiuje nauczanie Skin- ner: „Nauczanie to kształtowanie warunków wzmacniania, pod wpływem których następuje uczenie się”2. W dalszym ciągu tego rozdziału zobaczymy, na co może się nam przydać skinnerowska definicja. W rozdziale 12. zmodyfikujemy ją nieco w świetle bardziej poznawczej koncepcji nauczania Brunera.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.