Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

Wolna szkoła

Jedną z pierwszych osób opowiadających się przeciwko sformalizowanemu nauczaniu szkolnemu był Jean Jaques Rousseau. W swej książce Emil (1762) głosił on, iż kształcenie powinno być czymś naturalnym, spontanicznym i przyjemnym: powinno ono być zorientowane na dziecko i wyzwalać u niego dążenie do uczenia się w sposób spontaniczny i naturalny. John Dewey (1938), jeden z najbardziej wpływowych filozofów amerykańskich, był rzecznikiem edukacji progresywnej. Reforma, do której nawoływał, miała na celu dostosowanie doświadczeń wychowawczych do każdego ucznia z osobna, w sensie ciągłości tych doświadczeń z uczeniem się minionym i przyszłym oraz interakcji, jakie doświadczenia te wywołują między uczącym się a jego środowiskiem. Według Deweya edukacja progresywna oznacza proces życia w teraźniejszości, nie przygotowanie się do życia kiedyś w przyszłości.

Tradycyjne nauczanie szkolne, przeciwko któremu wypowiadał się Dewey, obejmuje jedynie nauczanie w sferze celów poznawczych, pozostawiając sferę emocjonalną przypadkowi (lub jeszcze gorzej). Utrzymywał on, iż tworzenie trwałych i pozytywnych postaw wobec uczenia się powinno stanowić podstawowy cel wychowania.

Najsłynniejszą z progresywnych wolnych szkół, Summerhill, założył w Anglii A. S. Neill (1883-1973): szkoła ta funkcjonuje już ponad czterdzieści lat. Głównym założeniem, które legło u jej podstaw, było przekonanie Neilla o autentyzmie i mądrości każdego z uczniów: jeśli „pozostawić ich samych sobie bez żadnych sugestii ze strony dorosłych, to rozwiną się w takim stopniu, w jakim będą w stanie się rozwinąć’”21.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.