Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

Wnioski J. A. Klimowa

Na czym polegają te właściwości? J. A. Klimów zauważył, podobnie jak N. S. Lejtes, który wcześniej badał najlepszych uczniów klas wyższych (1960 a), że jednostki różniące się właś ciwościami układu nerwowego wypracowują sobie swoisty „styl”’ działania. Na przykład „ruchliwi” wykonują pilne zadania w chwili ich pojawienia się, natomiast „powolni”, według autora, „wolą unikać zrywów w pracy, przywiązując szczególną wagę do prac zapobiegawczych” (Klimów, 1959, s. 75). Świadomie czy podświadomie, jedni i drudzy „organizują swoją pracę w określonej sytuacji uwzględniając swoje właściwości: indywidualne” (1959, s. 75).

Zgodnie z obserwacjami J. A. Klimowa, żywiołowe poszukiwania „stylu” nie zawsze są skuteczne. W związku z tym autor proponuje, aby w czasie szkolenia zawodowego specjalny nacisk kładziono na kształtowanie „stylu”.

Wnioski J. A. Klimowa można zastosować również do metalowców pracujących na obrabiarkach. Cechy najbardziej ogólne tych zawodów (tkacza i metalowca) to: planowanie swego działania w ramach otrzymanego zadania, wykonywanie czynności w dogodnym tempie, częsta powtarzalność tych samych lub bardzo zbliżonych chwytów i czynności.

J. A. Klimów rozpatrywał jedynie ruchliwość procesów nerwowych. Można przypuszczać, żą również inne właściwości układu nerwowego są istotne dla kształtowania się „stylu”. Autorowi udało się wykryć dwa „style”: styl „powolnych” i styl „ruchliwych”. Prawdopodobnie w zależności od konkretnych warunków produkcyjnych, jak również konkretnych właściwości osobowości (np. siły i równowagi procesów nerwowych oraz in.) mogą powstać różne metody trwałej organizacji pracy. Wszystkie te zagadnienia powinny stać się przedmiotem dalszych badań, których wyniki powinny być uwzględnione w metodyce nauczania zawodowego.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.