Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

WARUNKI PRAWIDŁOWEGO ROZWOJU DZIECKA W WIEKU PONIEMOWLĘCYM CZ. II

Teoretycy wysuwali niejednokrotnie, na podstawie powierzchownej obserwacji życia i rozwoju dziecka w jego naturalnym środowisku rodzinnym, hipotezy na temat samorzutności rozwoju psychicznego dziecka w pierwszych latach jego życia. Rodzice zaś nie starali się, i często nie starają się, poznać prawidłowości rozwoju psychicznego małego dziecka, ponieważ w naturalnych warunkach rodzinnych, przy zachowaniu elementarnych zasad higieny i metod pielęgnacji, mają i tak – we własnym mniemaniu – rewelacyjne efekty: dziecko uśmiecha się, wyciąga rączki, zaczyna chodzić, bawić się i mówić. Skutki wszelkich niedociągnięć i błędów pedagogicznych popełnianych w tym okresie ujawniają się w całej pełni dopiero później. Brak wiedzy psychologicznej i pedagogicznej na temat pierwszych lat życia dziecka pozwala czasem beztrosko przeoczyć niekorzystne odchylenie od norm rozwojowych-przesłania je przed oczyma laika ogólne tempo rozwoju psychicznego, charakterystyczne dla tego wieku.

Dopiero masowa rozbudowa żłobków jako instytucji opiekujących się dziećmi w pierwszych trzech latach życia ujawniła z całą ostrością problemy pedagogiczne wczesnego dziecięctwa. Brak przygotowania, zarówno teoretycznego, jak i praktycznego wśród pracowników służby zdrowia, którzy stali się odpowiedzialni za ten dział pracy, sprawił, że pominięto niemal całkowicie w instytucjach opiekuńczo-wychowawczych, jakimi w założeniu powinny być żłobki, sprawę wychowania.

Masowe opóźnienia w rozwoju psychicznym dzieci uczęszczających do żłobków stały się niepokojącym sygnałem, który skłonił odpowiedzialne czynniki we wszystkich niemal krajach, gdzie rozpoczęto rozbudowę żłobków, do zwrócenia uwagi na problemy psychologiczne i pedagogiczne tego okresu rozwojowego.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.