Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

Ukształtowane pojęcie przedmiotu

Dziecko odnajduje przedmiot ukryty w sposób dla niego niewidoczny, posługując się dedukcją, opartą na wyobrażeniach. Znajomość otaczającej niemowlę rzeczywistości znacznie się zwiększa w IV kwartale życia poprzez aktywny kontakt dziecka z przedmiotami. Czynności manipulacyjne umożliwiają dziecku coraz lepsze dotykowe poznanie przedmiotów i ich właściwości. Niemowlę obmacuje przedmioty miękkie i twarde, okrągłe i kanciaste, zimne i ciepłe, chropowate i gładkie. Bodźce działające na receptory skórne w coraz większym zakresie łączą się z bodźcami kinestetyczno-ruchowymi. Dziecko bierze do ręki przedmioty cięższe i lżejsze, porusza nimi i stuka jednym o drugi. Poznaje dźwięki, które wydają poszczególne przedmioty, gdy się nimi uderza o siebie lub o inne przedmioty. Wszystkie tego rodzaju doświadczenia, których fizjologiczną podstawą są coraz liczniejsze, pełniejsze i bogatsze związki czasowe powstające w korze mózgowej między poszczególnymi analizatorami, wpływają wydatnie na rozwój spostrzeżeń. Niemowlę spostrzega jednak nie tylko przedmioty, ale i działalność dorosłych związaną z tymi przedmiotami. Poznaje przydatność i zastosowanie różnych przedmiotów używanych w życiu codziennym, a także zaczyna posługiwać się niektórymi przedmiotami w sposób specyficznie ludzki – pije z filiżanki, łyżeczkę wkłada do buzi, czapeczkę usiłuje włożyć na głowę itp. Szuka też wzrokiem przedmiotów, nazywanych przez dorosłego. Pod koniec pierwszego r.ż. dzieci rozróżniają wzrokowo wiele przedmiotów, z którymi uprzednio się stykały.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.