Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

Uczenie się przez zwierzę prostej reakcji ruchowej

Rezultaty eksperymentu wykazały, że im dłuższa przerwa oddziela wyuczenie się materiału początkowego od interpolowanego, tym korzystniejsze są warunki dla zapamiętania materiału początkowego.

Interesujące wyniki uzyskano również prowadząc badania na zwierzętach. Czynnością początkową było uczenie się przez zwierzę jakiejś prostej reakcji ruchowej. Czynności interpolowanej w tradycyjnym rozumieniu tego słowa nie wprowadzono, natomiast w różnych okresach po zakończeniu uczenia się czynności początkowej stosowano słaby wstrząs elektryczny, różnego rodzaju narkozę, lub zmieniano temperaturę ciała zwierzęcia poddanego badaniu. Autorzy, którzy prowadzili badania za pomocą tej metody, na ogół stwierdzają zgodnie, że im później po wyuczeniu się czynności początkowej stosuje się wymienione zabiegi, tym lepiej zwierzę pamięta reakcję wyuczoną przed zabiegiem (Budohoska, 1964 a).

Inne czynniki. W bardzo obszernej literaturze dotyczącej uczenia się znajduje się bardzo niewiele danych wskazujących na zależność hamowania retroaktywnego od intensywności używanego w badaniu materiału. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest posługiwanie się w tego typu eksperymentach materiałem słownym. Brak metody pozwalającej mierzyć intensywność materiałów, których zazwyczaj osoby badane uczą się, jak np. sylab bez sensu, słów sensownych czy labiryntu, utrudnia uzyskanie danych przemawiających za istnieniem tej zależności. Okazuje się, że odpowiednie dane można zdobyć używając jako materiału początkowego i interpolowanego prostych bodźców zmysłowych. Zależność hamowania retroaktywnego od intensywności materiału interpolowanego stwierdziła Budohoska (1967) przeprowadzając trzy eksperymenty: w zakresie wrażeń wzrokowych, słuchowych i grawitacyjno-uciskowych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.