Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

TWÓRCZOŚĆ ARTYSTYCZNA DZIECKA W WIEKU PRZEDSZKOLNYM CZ. II

W rozdziale VII charakteryzowaliśmy w rysunku dziecka stadium baz- grot (gryzmolenia), które trwa jeszcze przez pierwszą fazę wieku przedszkolnego (Pamowska-Kwiatowskay 19605). Takie formy bazgrot, jak: „supełki”, zamazywanki, zygzaki, stanowią zwykle najwyższą, końcową postać bazgrot linearnych, zwłaszcza jeśli są wyodrębnione i zamknięte. W rysunkach dzieci pojawiają się z kolei elementy figuralne. Nie mają one początkowo charakteru podobizn przedmiotów i ludzi, lecz cechuje je forma abstrakcyjna, mimo że dziecko nadaje im często nazwy określonych rzeczy i istot. Okres, w którym zdecydowanie dominują bazgroty figuralne, trwa w przybliżeniu do połowy 5 r.ż. Następny okres, w którym bazgroty figuralne współistnieją z właściwym rysunkiem, tematycznym, trwa do końca 5 r.ż., ale już od 4V2 lat wzrasta wyraźnie liczba rysunków wyłącznie tematycznych (38% w wieku 4:6 – 5:0, gdy w poprzednim półroczu było ich jedynie 5,5%) (dane M. Parnowskiej-Kwiatovyskiej, 19605).

Elementy figuralne są, zdaniem S. Szumana (1947), pierwszą całością graficzną mającą kontur. Linie i płaszczyzny nawarstwiają się i plączą, a z tych „błędnych” linii powstają nieregularne kształty zamknięte, głównie spiczasto jajowate i koliste, rzadziej prostokątne. Te ostatnie właśnie oraz kanciaste formy linii łamanych pod kątem ostrym, prostym lub rozwartym są charakterystyczne dla bazgrot dzieci we wczesnej fazie wieku przedszkolnego, bazgrot raczej „zaawansowanych”.

Elementy figuralne stanowią tworzywo graficzne następnego stadium rysunków dzieci: stadium uproszczonego i prymitywnego schematu, nazywanego przez Szumana także schematem ubogim. Charakterystyczną cechą rysunków dzieci w tym okresie, który trwa do ok. 6 r.ż., jest to, że przedmioty i postacie przedstawione na rysunkach mają formę uproszczoną, zgeometryzowaną, są sztywne, kanciaste lub nadmiernie zaokrąglone. Przyczyną odtwarzania rzeczywistości w ten właśnie sposób jest niedokładność spostrzeżeń dziecięcych (synkretyzm spostrzegania), brak wystarczających wiadomości o strukturze przedmiotów oraz mała sprawność ruchów ręki dziecka. Geometryzacja formy, konstruowanie podobizny przedmiotu z oddzielnych wieloboków, kółek i kresek, nieuwzględnianie proporcji między częściami – sprawiają, że intencja reprezentatywna dziecka nie zawsze jest czytelna i.przejrzysta.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.