TRWAŁOŚĆ PAMIĘCI CZ. II

Kilku innych autorów, poddając badaniom osoby w tym samym wieku, co osobnicy badani przez Thorndike’a, nie wykryło zależności między trwałością pamięci a wiekiem osób badanych. Badania Lijon (Ruch, 1933) nie wykazały różnicy w trwałości pamięci cyfr, sylab bez sensu, prozy i poezji w granicach wieku od 14 do 34 lat. Achilles i Ruch (Ruch, 1934) nie stwierdzili różnicy zarówno w reprodukcji, jak i rozpoznawaniu słów, form geometrycznych, przysłówków. Młodsi osobnicy w wieku do lat 17 uzyskiwali wyniki lepsze od starszych w reprodukcji sylab bez sensu. Williams (Thorndike, 1950) nie stwierdził różnicy w trwałości zapamiętywania listy słów nieskojarzonych u osób w wieku 10, 13, 16, 21 lat.

Zagadnienie trwałości pamięci wiąże się również z badaniami, w których ujawniono zjawisko reminiscencji (patrz str. 271). W pewnych przypadkach mierząc pamięć materiału po pewnym czasie od jego wyuczenia się stwierdzono, że dzieci pamiętają więcej niż to można było obserwować w toku uczenia się. Zjawiska tego nie zaobserwowano nigdy u osób powyżej 14 roku życia.

Wskaźnikiem trwałości pamięci wyuczonego materiału mogą być również wyniki uzyskane w czasie różnorodnych egzaminów, jeśli proces uczenia się odbywa się w warunkach kontrolowanych, a porównywane grupy są kontrolowane ze względu na wiek. Chociaż brak jest wyników uzyskanych w warunkach nie budzących zastrzeżeń metodologicznych, to jednak niektóre dane przedstawione w książce Thorndike’a Uczenie się dorosłych zasługują na uwagę. Autor porównał wyniki otrzymane w badaniach testowych sprawdzających wiadomości uczniów średnich szkół wieczorowych w zakresie algebry, biologii, wychowania obywatelskiego i języka angielskiego.

Liczba punktów uzyskanych w badaniach testowych przez uczniów w poszczególnych grupach wieku przedstawia się, po uwzględnieniu poprawek dotyczących frekwencji na lekcjach, nauki w domu i poziomu rozwoju umysłowego, następująco:

Należy stwierdzić, iż na podstawie wyników pochodzących z badań nad trwałością pamięci w zależności od wieku – trudno jest formułować wnioski ogólne. Niektórzy autorzy uważają jednak (Ruch, 1934), że w porównaniu z pamięcią bezpośrednią i szybkością uczenia się, trwałość pamięci poprawia się nieco dłużej. Musimy równocześnie podkreślić, że formułowane uogólnienia nasuwają wątpliwości, zwłaszcza gdy uświadomimy sobie fakt porównywania grup o różnorodnym stopniu opanowania materiału przed przerwą, po której sprawdzano stopień jego zapamiętania: gdy uwzględnimy brak ścisłej kontroli dotyczącej powtarzania materiału w czasie przerwy oraz brak informacji o uprzedniej wprawie osób w zakresie badanej sprawności.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *