Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

Stosowanie wzmocnień negatywnych w nauce

W przedstawionych sytuacjach eksperymentalnych wzmocnieniem negatywnym był podmuch powietrza kierowany na gałkę oczną. Często stosowanym wzmocnieniem o podobnym charakterze jest zadziałanie prądem elektrycznym na kończynę. W przypadku stosowania tego rodzaju wzmocnień wytwarza się reakcja obronna, zachowanie prowadzące do uniknięcia działania bodźca (np. zamknięcie powiek w celu .uniknięcia działania strumienia powietrza na rogówkę oka, ruch kończyny w celu uniknięcia działania prądu elektrycznego). Wzmocnienia te jako bodźce bezwarunkowe mają charakter wzmocnień pierwotnych. Oprócz tego stosuje się również wtórne wzmocnienia negatywne. Przykładem może być np. słowna ocena ujemna „źle” stosowana niekiedy przy wytwarzaniu odruchów hamulcowych metodą słowno-ruchową Iwanowa-Smoleńskiego (patrz rozdz. 3, s. 54).

Wzmocnienia negatywne stosowane są w dwu rodzajach sytuacji. Jednym z nich jest niewykonanie reakcji (jak w przypadku uczenia się unikania), drugim – wykonanie reakcji nieprawidłowej.

Omawiając zależność efektów uczenia się od siły (wielkości) wzmocnienia, posłużyliśmy się, jako jednym z przykładów, warunkowaniem obronnego odruchu mrugania u człowieka. Zwróćmy uwagę, że w przypadku tym wchodziło w grę wzmocnienie negatywne, a więc możemy stwierdzić, że również i wpływ wzmocnienia negatywnego zależy od jego wielkości. Zależność ta, aczkolwiek stwierdzona w niewielkiej liczbie badań, w których zastosowano wzmocnienia negatywne różnej siły, zdaje się, ze względu na zgodność uzyskanych wyników, nie budzić wątpliwości (Kimble, 1955: Boren, Sidman i Herrnstein, 1959).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.