Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

SPOSTRZEGANIE, OBSERWACJA I UWAGA W WIEKU SZKOLNYM

Spostrzeganie i jego organizacja i Już dziecko przedszkolne gromadzi wiele spostrzeżeń. Lata szkolne roz- ‚ szerzają ich zakres i precyzują je. Dziecko przedszkolne obserwuje niedokładnie, nie umie zwracać uwagi na szczegóły, spostrzega przeważnie to, co je mimo woli albo przypadkiem zainteresowało. Szkoła zaczyna kierować spostrzeganiem dziecka, nastawiać je nie tylko na dokładne spostrzeganie, ale i na systematyczną, planową obserwację przedmiotów i zjawisk. „W okresie tym-mówi S. Szumam-rozwija się nie tylko spostrzeganie dziecka, ale i jego spostrzegawczość. Ta ostatnia polega na dążeniu do zauważenia i wyodrębnienia w materiale danym w spostrzeganiu momentów i szczegółów, które dotąd uchodziły uwagi, na zdolności znajdowania i odkrywania nowych momentów i faktów. Spostrzegawczość polega więc na odkrywczej czynności umysłu” (1947, s. 99).

Główną cechą spostrzeżeń jest ich przedmiotowość. Aby spostrzeżenie powstało, musi się dokonać analiza cech przedmiotów działających na nasze narządy zmysłowe i jednocześnie synteza cech spostrzeżonego i przedmiotu, tak aby stworzyły one jego jednolity obraz. Ważną też cechą charakteryzującą proces spostrzegania jest to, że w skład obrazu spo- ! strzeganego przedmiotu wchodzą nie tylko wrażenia, które przedmiot ten wywołuje u nas w danej chwili, ale i te, które wywołał w nas dawniej, w poprzednim naszym doświadczeniu. i { U dziecka spostrzeżenia formują się początkowo w procesie aktywnego działania zewnętrznego. Już jednak w końcu okresu przedszkolnego procesy spostrzegania zaczynają się wyodrębniać i kształtować jako procesy specjalne lub samodzielne i skierowane na jakiś cel.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.