Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

Siła procesu pobudzenia a zadania lekcyjne i eksperymentalne cz. II

Podsumowując, możemy powiedzieć, że z siłą procesu pobudzenia są ściślej skorelowane: wydajność czynności kontrolnych (liczba poprawek podczas sprawdzania), czas wykonywania klasówek i strukturalne cechy mowy pisanej. Niskie współczynniki korelacji wystąpiły w przypadku takich wskaźników, jak: tempo wykonywania zadania w sytuacji normalnej (czas rozwiązywania przykładów, czas streszczania), czas trwania pracy czynności sprawdzających w sytuacji normalnej (czas sprawdzania dyktanda treningowego i obliczeń) oraz maksymalna wydajność odtwarzania.

Uzyskane współczynniki korelacji wewnętrznych poddano analizie czynnikowej. Analizę czynnikową przeprowadzono po wykluczeniu z macierzy współczynników korelacji wewnętrznych dwóch pierwszych rzędów i kolumn, tj. współczynników korelacji

Opuszczono zera i przecinki przed ułamkami dziesiętnymi wyników prób fizjologicznych z każdym ze wskaźników indywidualnych właściwości wykonania zadania. Ponieważ w macierzy współczynników korelacji wewnętrznych pozostawiono tylko te wskaźniki, które w sposób statystycznie istotny korelują z. siłą procesu pobudzenia, jest jasne, że siła procesu pobudzenia jest ogólnym czynnikiem w odniesieniu do wszystkich wymienionych wskaźników.

Ponadto do macierzy współczynników korelacji wewnętrznych, na podstawie której przeprowadzono analizę czynnikową, nie włączono współczynników korelacji dotyczących fizjologicznych wskaźników siły układu nerwowego. W ten sposób wyeliminowano ogólny czynnik siły. Uzyskane czynniki należy więc rozpatrywać jako czynniki grupowe, działające wewnątrz ogólnego czynnika siły.

Rozkład otrzymanych w ten sposób ładunków czynnikowych przedstawia tabela 25. W ten sposób otrzymaliśmy duże istotne grupy czynników działające wewnątrz ogólnego czynnika siły procesu pobudzenia. Rozpatrzmy je dokładniej.

Jak świadczy tabela, po rotacji istotne ładunki według pierwszego czynnika mają takie wskaźniki, jak: czas wykonania pisemnych zadań (klasówek), czas sprawdzania pracy, liczba dokonanych w tym czasie poprawek i uzupełnień w dyktandzie sprawdzającym oraz liczba członów podporządkowanych w zdaniach złożonych, używanych przy odtwarzaniu tekstu.

A więc największe ładunki według pierwszego czynnika uzyskały wskaźniki charakteryzujące wykonanie zadań kontrolnych, tj. zadań wykonywanych w sytuacji napięcia (stressu). Spośród wskaźników określających cechy mowy pisanej jedynie liczba członów podporządkowanych w zdaniach złożonych ma według pierwszego czynnika ładunek istotny. Należy podkreślić, że przewaga zdań podporządkowanych jest typowa przede wszystkim dla jednostek „słabych”, najbardziej podatnych na wpływ napięcia.

Skoro tak jest rzeczywiście, sens pierwszego czynnika staje się zupełnie jasny: oznacza on wpływ napięcia (stressu) na badane przez nas właściwości pracy szkolnej uczniów klas wyższych.

Zatem największe ładunki według pierwszego czynnika wykazują wskaźniki określające wykonanie prac kontrolnych. Jeżeli chodzi o drugi czynnik, to odwrotnie największe ładunki otrzymały właściwości wykonywania zadań w sytuacji normalnej. A więc jeden czynnik działa w sytuacji stressowej, drugi – gdy stressu nie ma.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.