Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

ROZWÓJ UCZUCIOWY NASTOLATKÓW CZ. II

Jako zjawisko charakterystyczne wymienia się również bezprzedmiotowość uczuć u dorastających, co oznacza, iż doznawane uczucia radości czy smutku często nie wiążą się z określonym bodźcem. Dorastający sam nie wie, dlaczego jest mu smutno lub wesoło, dlaczego w danej chwili wszystko go cieszy, a Innym razem wszystko drażni lub gniewa. Częste są stany nieokreślonych smutków i tęsknot, bezprzedmiotowych pragnień. Źródło tego rodzaju przeżyć niektórzy psychologowie widzą w intensywnych przemianach hormonalnych organizmu, które, rzutując na układ nerwowy, wyrażają się w formie mglistych stanów emocjonalnych, niepokojów,- nieumotywowanego rozdrażnienia i zmienności samopoczucia (Baley, 1932, s. 113).

Ch. Biihler (1925, 1933), uważając brak równowagi emocjonalnej za typowy specjalnie dla początków dorastania, określała wcześniejszą fazę tego okresu jako „negatywną”, w przeciwieństwie do późniejszej – „pozytywnej”. W pierwszej fazie przeważają bowiem nastroje przykre, depresyjne, męczące, podczas gdy później dominować będą uczucia radosne, przyjemne, konstruktywne.

Rozróżnienie to wynikało z przekonania, że największy wpływ na emocjonalną sferę życia psychicznego w. tym okresie wywiera rozwój fizjologiczny. Szybkie zmiany związane z dojrzewaniem płciowym w okresie wczesnej adolescencji odbijają się ujemnie na psychice dorastającego, wywołując uczucia o zabarwieniu negatywnym. Dojście do równowagi hormonalnej zmienia tonację uczuciową w kierunku pozytywnym, co następuje w okresie późniejszej adolesćencji.

Odmienne stanowisko zajmują współcześni psychologowie. Me negując wpływu przeobrażeń fizjologicznych, a zwłaszcza dojrzewania płciowego, na chwilowe zachwianie równowagi nerwowej i emocjonalnej, uważają oni, że rozwój sfery uczuciowej młodzieży, a zwłaszcza charakterystyczne dla tego okresu stopniowe opanowywanie reakcji emocjonalnych i kształtowanie się uczuć wyższych zależy od rozwoju procesów intelektualnych, a przede wszystkim od wpływu czynników społeczno-kulturowych. Na ścisły wzajemny związek rozwoju intelektu i uczuć zwraca uwagę J. Pi ag et (1966, s. 70-76) podkreślając jednocześnie zależność rozwoju obu tych-dziedzin od wrastania w społeczeństwo. W sposób przekonywający charakteryzuje mechanizm kształtowania się tych procesów

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.