Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

Rozwój procesów akomodacji w wieku niemowlęcym

Początkowo, w I stadium, niemowlę ćwiczy ‚tylko swoje odruchy (bezwarunkowe), ale już od 2 mięs.ż., dzięki koordynacji czynności narządów zmysłowych i rozwojowi ruchów ręki, wytwarzają się pierwsze schematy czynnościowe utrwalane przez powtarzanie (II stadium). W powyższych: stadiach obserwuj emy trzy formy procesu asymilacji: asymilację funkcjonalną, realizującą potrzebę ćwiczenia reakcji odruchowych, asymilację uogólniającą, która umożliwia wcielanie coraz to nowych i różnorodnych przedmiotów do schematu czynnościowego: oraz asymilację rozpoznawczą, warunkującą różnicowanie aktywności zależnie od sytuacji (np. ssanie dla ssania, dla otrzymania pokarmu, dla oszukania głodu itp.).

Koordynacja wzroku i chwytu w okresie od 4Vs do 8-9 mies.ż.,,tj. w III stadium, pozwala na asymilację tych samych przedmiotów za pomocą różnych schematów, ńp. dziecko ssie przedmiot i manipuluje nim. Zmierza ono też intencjonalnie do odtwarzania interesującego je widoku, będącego wynikiem określonej czynności, np. podryguje kończynami i dolną częścią tułowia, aby wprawić w ruch zawieszoną zabawkę.

W IV stadium (od 8-9 do 11-12 mieś.) następuje integracja poszczególnych schematów czynnościowych, które koordynują się wzajemnie, dając początek czynnościom poszukiwania przedmiotu, który zniknął z oczu dziecka. Niemowlę zaćzyna odróżniać środki działania od jego celów i wykonuje daną czynność po to, by osiągnąć jakiś obiekt, np. odpycha rękę dorosłego, żeby przyciągnąć ku sobie pudełko, wyrzuca różne przedmioty z wózka lub też uderza nimi o stół, aby wytworzyć głośne dźwięki.

Rozwój procesów akomodacji w wieku niemowlęcym polega na tym, że, jak już wspomniano poprzednio, dziecko uwzględnia w dzia- laniu w coraz większym stopniu obiektywne cechy przedmiotów. Początkowo schematy czynnościowe są zgeneralizowane (np. dziecko ssie wszystko, z czym zetkną się jego wargi, a nie tylko pierś matki lub butelkę), potem stopniowo jego ruchy i czynności dostosowują się do specyficznej struktury przedmiotów. Keakcje okrężne pierwotne, odnoszące się tylko do własnego ciała, przenoszą się następnie na obiekty rozmieszczone w przestrzeni, a dziecko zaczyna kierować się w coraz szerszej mierze „oznakami” spostrzeżeniowymi, co umożliwia mu przewidywanie efektu swej aktywności. Tak więc już w wieku niemowlęcym dziecko przejawia inteligencję praktyczną, zdolność do konkretnego, sytuacyjnego myślenia w toku działania.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.