Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

Przypadki warunkowania sprawczego

Wróćmy raz jeszcze do jednego z najistotniejszych przypadków warunkowania sprawczego, w którym gołąb dziobie czerwony krążek, a rekacje te są wzmacniane przez podawanie pokarmu w karmniku. Przypuśćmy, że wtedy, gdy reakcja dziobania została już dobrze utrwalona, a napełniony pokarmem karmnik był już prezentowany wiele razy, stwarza się możliwość wykonywania nowej reakcji – na przykład naciskania nogą małego pedału. Pedał został zamontowany w pomieszczeniu, a aparaturę programuje się w ten sposób, że naciśnięcie pedału powoduje pojawienie się pustego karmnika. Ponadto zakrywa się czerwony krążek, tak że gołąb nie może go zobaczyć ani dziobać. Stwierdzono wielokrotnie, że po wprowadzeniu tego rodzaju zmian gołąb naciska pedał, a liczba naciśnięć jest bardzo duża. Dlaczego tak się dzieje? Widok karmnika uzyskał właściwości wzmocnienia w pierwszej części eksperymentu, kiedy był on stale spostrzegany jako część złożonej sytuacji bodźcowej skojarzonej z pokarmem. Dzięki temu skojarzeniu karmnik staje się warunkowym, czyli wtórnym czynnikiem wzmacniającym. Karmnik jest czynnikiem wzmacniającym, ponieważ prezentowanie go zwiększa tempo emitowania reakcji, w tym wypadku naciskania pedału, a jest warunkowym czynnikiem wzmacniającym, ponieważ ta jego zdolność zwiększania tempa reakcji zależy od skojarzenia z innym czynnikiem wzmacniającym. Utrzymanie tych wzmacniających właściwości karmnika również jest uzależnione od kontynuowania związku karmnika z innym czynnikiem wzmacniającym: jeżeli karmnik ukazuje się stale pusty, bez pokarmu, jego warunkowe właściwości wzmacniające zostają wygaszone i tempo naciskania pedału spada. Właściwości te można jednak łatwo przywrócić, napełniając karmnik raz jeszcze pokarmem.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.