Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

Przedłużenie sprawności fizycznej i umysłowej człowieka

Wyniki badań obejmujących wszystkie grupy (dane przytoczone powyżej odnoszą się do grup skrajnych) wskazują na wyraźny związek między typem schematu starości a sposobem, „stylem”, zachowania, a również i odpornością psychiczną. Nastawienie lękowe bowiem, zwłaszcza utrzymujące się długotrwale, wydatnie obniża zdolność zorganizowanego i sprawnego działania w warunkach sytuacji trudnej.

Przekształcenie stereotypu, w tym przypadku starości, jest zadaniem niełatwym. Szczególną zatem uwagę, co słusznie podkreśla Różycka, należy zwrócić na kształtowanie obiektywnego obrazu starości już w okresie dzieciństwa. Jest to tym bardziej pożądane, że niektóre osoby posiadają wyraźnie fałszywy obraz Starzenia się włączając do niego zmiany chorobowe jako ich nieodłączną cechę, chociaż wiadomo, że ludzie starsi mogą cieszyć się dobrym zdrowiem, a zmiany inwolucyjne nie są chorobą. W budowaniu mobilizującego schematu starzenia się i starości należy również uwzględnić nierzadko znaczną aktywność ludzi starszych oraz to, że ludzie twórczy za młodu często zachowują świeżość myśli do późnej starości. Choć trudno zgodzić się z Se- nenką, że starość jest najszczęśliwszym okresem życia, to jednak pokrzepiająco działa świadomość, że według wielu podziałów (przytoczonych tu ża Różycką) starość rozpoczyna się późno. Na przykład Pitagoras podał następującą klasyfikację: do 20 r. ż. – okres stawania się człowiekiem: do 40 r.ż. – młody człowiek: do 60 – w pełni sił. „Cofanie się” rozpoczyna się po sześćdziesiątce, co nie przeszkadza, że wg starożytnej klasyfikacji chińskiej lata 60-70 to „wiek upragniony”, a P. J. Flourens nazywał okresem „drugiej dojrzałości” lata 54-69, które poprzedzają „pierwszy okres starości” trwający do 85 r. ż.

Współczesna nauka dąży do przedłużenia sprawności fizycznej i umysłowej człowieka, do leczenia chorób występujących u ludzi starych, a zwłaszcza do zapobiegania tym chorobom, jak również do stwarzania człowiekowi starzejącemu się i staremu warunków umożliwiających zachowanie aktywnego trybu życia, w sposób dostosowany do właściwości psychicznych i somatycznych wieku późnego. Jednym z celów tak szeroko tu rozumianej gerontologii staje się dążenie do przekształcania, w świadomości ludzi, stereotypu starości na model wolny od szkodliwych zafał- szowań i cech destrukcyjnych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.