Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

POGLĄDY MOWRERA

Jeszcze jednym teoretykiem, który, opierając się na założeniach przyjętych przez Hulla, zbliżył się w swych poglądach na temat uczenia się do interpretacji poznawczych, jest O. H. Mowrer (1959, 1960).

Teoria sformułowana przez tego autora była wynikiem analizy prac wielu autorów oraz rezultatem własnych licznych badań eksperymentalnych. Spośród badań szczególnie płodne były te, które dotyczyły warunkowania reakcji unikania. Miały one przede wszystkim odpowiedzieć na pytanie, czy istotnie — jak przypuszczał Hull lub też Miller — redukcja popędu jest zawsze wzmocnieniem i czy zasada ta obowiązuje również w uczeniu się reakcji unikania?

Zgodnie z teorią Hulla, przykry bodziec bezwarunkowy jest czynnikiem, który wywołuje popęd. Zaprzestanie działania tego bodźca redukuje popęd, stanowi zatem wzmocnienie. Według Mowrera, za pomocą tych zasad nie można całkowicie wyjaśnić zachowania. Sprawa jest znacznie bardziej skomplikowana. Pobieżna nawet obserwacja zachowania zwierzęcia w skrzynce problemowej, które ucieka z jednego pomieszczenia do drugiego, aby nie przebywać na naładowanej prądem podłodze, pozwala wyróżnić w tej pozornie prostej reakcji unikania duńe fazy: fazę nabywania lęku i fazę pozbywania się lęku. Reakcja lękowa organizmu na bodziec noceceptywny jest — w myśl rozważań Mowrera — czymś zupełnie odmiennym niż reakcja powodująca unikanie tego bodźca. Początkowo Mowrer przypuszczał nawet, że uczenie występujące w każdej z dwóch faz opiera się na innych mechanizmach. W pierwszej fazie nabywania lęku uczenie cpiera się na zasadzie warunkowania klasycznego. Wzmocnieniem jest bodziec bezwarunkowy. W tej fazie strach wywołany przez zastosowanie bodźca bezwarunkowego, np. bólowego, zostaje uwarunkowany na inne bodźce. Każdy bodziec towarzyszący zastosowaniu bodźca bólowego może stać się bodźcem warunkowym wywołującym reakcje lękowe podobne do tych, które wywoływał bodziec bezwarunkowy, np. zmiany ciśnienia krwi, skurcze mięśni i inne reakcje związane z mięśniami gładkimi i gruczołami. Te reakcje lękowe — według Mowrera — stają się źródłem bodźców, które działają jak popęd, mogą więc motywować Zachowanie. Te bodźce warunkowe (doznania osobnika) są znakami niebezpieczeństwa — zapowiadają wzrost popędu. Z tych względów Mowrer określał uczenie się w tej fazie jako uczenie się znaków.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.