Teoretycy osobowości – ciąg dalszy

Dla nauk społecznych podstawowe znaczenie ma ten dział psychologii, który zajmuje się źródłem aktywności człowieka, impulsami i motywami, utrzymującymi psychiczną i fizyczną aktywność i regulującymi zachowanie: a ten dział psychologii pozostaje najbardziej zaniedbany i opóźniony ze wszystkich działów psychologii, wciąż królują w nim niejasność, brak precyzji i chaos (McDougall, 1908, s. 2-3).

Czytaj dalej Teoretycy osobowości – ciąg dalszy

UCZENIE SIĘ A DOJRZEWANIE W ROZWOJU OSOBNIKA CZ. II

Dla psychologii rozwiązanie tego problemu ma dodatkowe znaczenie. Umożliwiłoby bowiem uzyskanie odpowiedzi na wiele pytań nurtujących psychologa, mianowicie: 1) w jakim stopniu rozwój dziecka jest zdetermi- nowany wychowaniem: 2) czy można przyspieszyć rozwój za pomocą ćwiczenia: 3) kiedy należy rozpocząć ćwiczenie: 4) jakie efekty daje ćwiczenie w różnych stadiach rozwoju: 5) w jakim stopniu można kształtować osobowość i zachowanie się człowieka dorosłego?

Czytaj dalej UCZENIE SIĘ A DOJRZEWANIE W ROZWOJU OSOBNIKA CZ. II

PORTRET BADACZA

Pisarze i filozofowie, pedagodzy i psychologowie zajmujący się sprawami człowieka wielokrotnie próbowali go określić za pomocą analogii. W zależności od wyobrażeń o nim oraz od zasobu wiedzy empirycznej porównywano człowieka do automatu, zwierzęcia lub nawet pacjenta. Tworzono mechaniczne i kliniczne obrazy psychologiczne. Takie analogie nie mają większej wartości merytorycznej: posiadają jednak pewne znaczenie dydaktyczne. Jeśli chcemy się nimi posługiwać, to najtrafniej byłoby powiedzieć, że człowiek przypomina mniej lub bardziej zaawansowanego badacza, który rozwiązuje zadania, formułuje hipotezy i weryfikuje je, a który jednocześnie umie samodzielnie działać w złożonych i zmiennych układach instytucjonalnych.

Czytaj dalej PORTRET BADACZA

Koncentrowanie uwagi na gromadzeniu informacji

Sanders kwestionuje pógląd, że uczniowie mało zdolni potrafią wykonywać jakie wyłącznie zadania typu pamięciowego. Wielu nauczycieli sądzi, że od sła- pytanie? bych uczniów można oczekiwać jedynie zapamiętania pewnych „podstawowych” informacji. Co gorsza, takie założenie staje się często elementem zamkniętego i nieekonomicznego cyklu, w którym uczniowie podlegają presji niewłaściwych oczekiwań i spełniają je.

Czytaj dalej Koncentrowanie uwagi na gromadzeniu informacji

REWOLUCJA PRZEMYSŁOWA I SPOŁECZEŃSTWO POSTINDUSTRIALNE

Rewolucja przemysłowa rozpoczęła się w połowie XVIII w. w Anglii. Wynalezienie maszyn, w szczególności silnika parowego, znacznie zwiększyło zasoby energii potrzebne do produkcji gospodarczej. To nowe źródło energii umożliwiło przejście od chałupnictwa do produkcji przemysłowej.

Czytaj dalej REWOLUCJA PRZEMYSŁOWA I SPOŁECZEŃSTWO POSTINDUSTRIALNE

Badania skupione na rozwoju mowy u dziecka

Nad problematyką rozwoju myślenia u małych dzieci pracuje również od wielu lat w Leningradzie A. A. Lublinska (uczennica S. L. Ru- binsztejna), zwracając, podobnie jak i inni uczeni radzieccy, specjalną uwagę na rolę mowy i działania w kształtowaniu myślenia. Lublinska jest autorką wielu rozpraw szczegółowych z tego zakresu, jak również podręczników, które zawierają systematyczne zestawienie i uogólnienie (podobnie jak Psychologia dziecka D. B. Elkonina z 1960 r.) badań radzieckich nad rozwojem dzieci w wieku przedszkolnym i. młodszym wieku szkolnym157.

Czytaj dalej Badania skupione na rozwoju mowy u dziecka

OBRAZ SAMEGO SIEBIE

Jednym z charakterystycznych objawów kształtowania się osobowości dorastających jest rozwój samodzielności. Około 12-13 r.ż. w rozwoju tym następuje znamienny zwrot, polegający na odkryciu świata psychicznego. Oprócz zainteresowań światem zewnętrznym zjawiają się zainteresowania przeżyciami psychicznymi i światem doznań wewnętrznych. Młodociani zaczynają żywo interesować się cechami własnej osobowości, porównywać się z innymi ludźmi, co przyczynia się do silniejszego wyodrębnienia własnej indywidualności na tle środowiska społecznego, w jakim przebywają.

Czytaj dalej OBRAZ SAMEGO SIEBIE

Eksperymet naturalny i uczniowie

W pierwszej serii naszego eksperymentu naturalnego uczniowie wykonywali rączkę oprawki z narzynką okrągłą, w drugim – ankier. W organizacji miejsca pracy uwzględniono także postulat zrównania wszystkich warunków pracy dla sprowadzenia do minimum czynników ubocznych: warunki techniczne eksperymentu naturalnego były jednakowe. Chłopcy pracowali przy tej samej obrabiarce, posługiwali się jednakowymi nożami, według tego samego planu, w trakcie tej samej zmiany majster wydawał wszystkim jednakowy materiał. Głębokość cięcia, liczbę obrotów, szybkość i sposób posługiwania się nożem (ręcznie czy automatycznie), kolejność operacji (jeśli były dopuszczalne różne warianty) mógł określać sam uczeń, jak chciał, jak mu było wygodnie, chociaż w instrukcji wskazane były najbardziej efektywne i ekonomiczne sposoby wykonania zadania.

Czytaj dalej Eksperymet naturalny i uczniowie