Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

Omamy hipnagogiczne i hipnopompiczne

Słowem omam (lub halucynacja) określa się przede wszystkim psychotyczne zaburzenia spostrzegania. Omamy, będące objawem zaburzeń psychicznych, np. przewlekłej choroby psychicznej lub stanu majaczeniowego, charakteryzują trzy cechy. Są to mianowicie spostrzeżenia (lub wrażenia), które powstają bez bodźców działających z zewnątrz, są na zewnątrz rzutowane, oraz towarzyszy im poczucie realności.

Chory doznając omamów przeżywa spostrzeżenia przedmiotów, które nie znajdują się w jego otoczeniu lub w ogóle nie istnieją. Są one jednak, w przeżyciu chorego, umiejscawiane w otaczającej go rzeczywistości. Na tym polega rzutowanie (projekcja) na zewnątrz. Jeżeli są to np. omamy wzrokowe, to chory może dostrzegać postacie, przedmioty, tak jakby znajdowały się one tuż przed nim, obok niego, lub w dalszym otoczeniu. W przypadku omamów słuchowych, głosy, w odczuciu chorego, docierają do niego z zewnątrz, czasem jakby ze znacznej odległości. Poczucie realności, wymienione jako trzecia cecha, oznacza, że chory jest głęboko przekonany o faktycznym istnieniu przedmiotów, które są treścią jego halucynacji: nie ma wątpliwości, że spostrzega rzeczywistość prawidłowo i że właśnie tak jest jak widzi, słyszy i czuje.

Występowanie omamów w przebiegu różnych chorób psychicz- nych jest zjawiskiem powszechnie znanym i termin ten silnie został związany z pojęciem psychotycznych zaburzeń procesów poznawczych. Dlatego też może budzić uzasadnione zastrzeżenie posługiwanie się tą samą nazwą na oznaczenie zjawisk fizjologicznych, występujących w stanie przysennym (hipnagogicznym), a więc poprzedzającym zaśnięcie. Te zjawiska jednak są tradycyjnie nazywane omamami hipnagogicznymi i przy tej też nazwie pozostano. Przypominają one, i to wyraźnie, omamy psychotyczne i z tego względu mogą być uważane za ich fizjologiczny model.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.