Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

Możliwości twórcze dzieci nie ograniczają tylko do plastyki

Mowa pisana, dziedzina twórczości literackiej, stwarza także sposobność do wyrażania indywidualnych możliwości i zdolności, które dochodzą do głosu i kształtują się pod opieką i kierunkiem otoczenia (Baczyńska, 1965). Przy czym rozwój mowy pisanej – choć jest procesem niełatwym dla dzieci, może być wydatnie przyspieszony – „(…) okazało się, że w procesie rozwoju stylu uczniowie nie muszą przechodzić przez fazy niższe, mogą od razu pisać tak, jak potrafią mówić” (tamże, s. 196). Zauważyć więc można, iż przy zastosowaniu odpowiednich metod kierowania rozwojem mowy dzieci szkolnych granica i odrębności między mową ustną i pisaną, o których wyżej była mowa, mogą się zacierać i nie działać hamująco na swobodę wypowiadania się. Dziedzina twórczości literackiej jako sposobu wyrażania siebie jest jednak trudniejsza dla dziecka niż dziedzina plastyki.

W okresie, przedszkolnym mogło się ono wypowiedzieć plastycznie w sposób spontaniczny i nieskrępowany, osiągając do wieku szkolnego znaczny poziom w rozwoju rysunku. W dziedzinie, zaś słownego wyrażania siebie w wieku szkolnym działają co prawda liczne czynniki pobudzające, ale istnieją też liczne czynniki hamujące indywidualny rozwój tej funkcji. Do takich należy np. tendencja do naśladowania stylu nauczyciela, co nie zawsze działa korzystnie, lub unifikujący wpływ pracy zbiorowej w szkole, dążącej w zasadzie do osiągania wyników przeciętnych. Jednakże – jak powiedzieliśmy – u pewnej grupy dzieci twórczość literacka może się rozwijać również na poziomie tego wieku, przybierając zróżnicowane i interesujące formy.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.