Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

LUDZIE SPOŁECZNIE WYBITNI CZ. II

Dzięki zastosowaniu bardziej dokładnych obliczeń stwierdzono, że okresy sukcesów zaczynają się później. Na przykład1, porównanie rozkładu wieku niewielkiej liczby kandydatów na prezydentów, którzy osiągnęli sukces w wyborach, z większą liczbą tych, którzy wybory przegrali, prowadzi do następujących wniosków: początek kariery przypada w późniejszym wieku, np. między 45 a 49 rokiem życia, a szczyt w latach od 55

Chodzi tu zapewne o kolonie brytyjskie w Ameryce Płn. w XVIII wieku. (Przypis tłumacza). do 59: okres końcowy przypada między 65 a 69 rokiem życia, tzn. stosunkowo wcześnie. Można zatem stwierdzić, że wpływ wieku na kariery społeczne zaznacza się silniej w stosunku do przywódców mających większe osiągnięcia, niż w stosunku do przywódców mających mniejsze zasługi.

Lehman porównywał rozkład wieku wybitnych ludzi w trzech rodzajach działalności: a) twórców nowych ruchów religijnych, b) przewodniczących organizacji religijnych oraz c) przywódców duchowych Rzymskiego Kościoła Katolickiego. W pierwszej grupie niewielu było w wieku około lat 20, znaczna większość znalazła się w przedziale od 30 do 44 lat życia: stosunkowo mało ludzi powyżej lat 50 było założycielami nowych ruchów religijnych. W dwu pozostałych grupach znajdowali się ludzie powyżej lat 40, przy czym liczba ich wzrastała stale w grupach coraz starszych, a szczyt przypadał powyżej lat 80. A zatem i w dziedzinie re- ligii – tak samo jak w dziedzinie nauki, sztuki, handlu i zarządzania – lata twórczości i nowych idei przypadają w stosunkowo wczesnych okresach życia, między rokiem 30 a 45, lub nawet wcześniej, natomiast trwałe uznanie i stabilizację osiągają ludzie w wieku późniejszym, !poczynając od 45 roku życia, być może, po kilku wcześniejszych próbach zdobycia pozycji społecznej.

Umiejętności kierownicze i możliwości zajmowania kierowniczych stanowisk przypadają zwykle na lata późniejsze, niż osiągnięcia w zakresie nauki i sztuki. Można to wyjaśnić częściowo tym, iż umiejętność kierowania wymaga zarówno inteligencji, jak wiedzy i doświadczenia, a częściowo organizacją życia społecznego. Członkowie komitetów, rad i innych ciał kolegialnych kierują mechanizmem życia społecznego. Znajomość tych mechanizmów – prawa, zasad postępo- wania, zwyczajów, źródeł informacji, dróg i sposobów działania – oraz doświadczenie starszych ludzi jest tu szczególnie przydatne i nie zastąpi tego wyższa inteligencja ludzi młodych. Jak to wynika z badań, również w małych społeczeństwach na niższym stopniu rozwoju, w których przeciętna długość życia jest mniejsza niż w społeczeństwach bardziej rozwiniętych, ludzie starsi piastują stanowiska związane z autorytetem, przywilejami i uprawnieniami kierowniczymi (por. rozdz. III, str. 98). Ta rozbieżność między umiejętnościami potrzebnymi do sprawowania władzy a zdolnościami intelektualnymi jest jedną z przyczyn tego, iż ludzie starsi zajmujący odpowiedzialne i wpływowe stanowiska wybierają stare i znane im postawy i metody działania i sprzeciwiają się wprowadzaniu reform społecznych, których nie potrafią już zrozumieć (np. w sądownictwie, oświacie czy wojsku).

Lehman ustalił, że szczyt sprawności fizycznej i osiągnięć sportowych przypada około 31 roku życia. Biologiczne skutki starzenia się przejawiają się wcześniej w dyscyplinach wymagających tężyzny i energii, takich jak tenis, pływanie, boks czy piłka nożna, natomiast później w dziedzinach, w których potrzeba mniej wysiłku fizycznego, a więcej lepszej koordynacji ruchów, jak np. w bilardzie, golfie czy strzelaniu. Szczytowa forma sportowa w pierwszej grupie dyscyplin przypada na wczesne lata dwudzieste, a w drugiej – na początek lat trzydziestych. Po szczytowym punkcie w 31 roku życia następuje bardzo ostry spadek osiągnięć sportowych, a kończą się one około 46 roku życia. Nie oznacza to jednak, iż ogólna sprawność fizyczna spada do bardzo niskiego poziomu. Ludzie starsi zachowują znaczne możliwości wysiłku mięśni, chociaż bodźce, koordynacja i szybkość fizycznego działania nie dorównują ludziom młodym (por. rozdz. II). Tak jak w innych dziedzinach wpływ wieku na sprawność fizyczną najlepiej badać za pomocą prób wymagających od człowieka wysiłku u granic jego możliwości. We wszystkich dziedzinach sportu średni wiek formy szczytowej przypada w ostatnich latach nieco później niż dawniej. Lehman wyjaśnia ten fakt zwiększonym zainteresowaniem finansowym, działającym jako motywacja we współczesnym, skomercjalizowanym sporcie, oraz poprawą ogólnego stanu zdrowia.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.