Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

Krzywa nornktlna

Do naszych rozważań ma zastosowanie jeszcze jedna reguła nadrzędna z rozdziału 2.: „W ciągłym dążeniu do ekonomizacji wysiłku, odkrycia i dokonania z jednej dziedziny przenosimy często na dziedziny, które wydają się z nią spokrewnione”. Odnosi się to również do ewolucji przekonania, że zdolności umysłowe poszczególnych jednostek są zróżnicowane. Chcąc bliżej poznać charakter ich ilościowego rozkładu zapożyczyliśmy z matematyki pewien model abstrakcyjny. Mamy tu na myśli pojęcie krzywej normalnej, z którym zetknęliśmy się po raz pierwszy w rozdziale 4. Ponieważ pojęcie to bywało w pedagogice nadmiernie generalizowane i nadużywane, zwłaszcza w związku z oceną zdolności uczenia się i umiejętności, musimy uświadomić sobie jego ograniczenia, gdyż w przeciwnym razie sami możemy robić z niego niewłaściwy użytek. Rozkład normalny (krzywa normalna) jest abstrakcyjnym pojęciem matematycznym, którego cechy pokazano na rys. 13-3. Rozkład normalny nie istnieje realnie istnieją tylko jego lepsze czy gorsze przybliżenia i to wyłącznie dla zdarzeń przypadkowych cży losowych zachodzących w dużej skali (rzędu tysięcy obserwacji). Krzywa normalna ukazuje matematyczne prawdopodobieństwo, z jakim określone wartości jakiegoś zdarzenia losowego będą odbiegać od przeciętnej wszystkich przypadków możliwych. Krótko mówiąc, jeżeli cecha ma rozkład normalny czy losowy, to przebiega ona w sposób ciągły, od wartości bardzo niskich do bardzo wysokich, przy czym większość przypadków oscyluje wokół środka. Można też zauważyć, że w miarę oddalania się od wartości przeciętnej, reprezentowanej przez największą liczbę przypadków (środek krzywej) ich częstość stopniowo maleje. Znaczy to, że większość obserwowanych przypadków leży w pobliżu przeciętnej. Dla ułatwienia posłużymy się przykładem. Przypuśćmy, że jesienią zbierasz wszystkie liście ze wszystkich dębów Ameryki .Północnej. Będziesz mógł rozpalić wspaniałe ognisko, a oprócz tego masz materiał 262 do sporządzenia rozkładu normalnego. Jeżeli zmierzysz szerokość każdego z tych setek milionów dębowych liści i naniesiesz pomiary na wykres słupkowy, twoje słupki ułożą się w sposób pokazany na rys. 13-4. Kiedy teraz wygładzisz czubki swoich słupków, okaże się, że Twoja krzywa jest doskonałym przybliżeniem abstrakcyjnego matematycznego rozkładu z rysunku 13-3. Bardzo podobną krzywą otrzymałbyś dla innych cech wystę- pujacych losowo, w tym również dla pewnych cech ludzkich (wzrost, waga, długość palca wskazującego), pod warunkiem, że wykonałbyś dostatecznie dużą liczbę pomiarów, np. u wszystkich ludzi na świecie.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.