Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

Krytyka stanowiska Piageta – dalszy opis

W pracach podsumowujących olbrzymi dorobek empiryczny dwu dzie- Sięcioleci stwierdza się’-jak to czyni na przykład W. W. Dawydow-„» iż „przy istotnej zmianie treści nauczania przejście do poziomu operacji formalnych może się dokonać znacznie wcześniej niż około 11-12 roku- życia” (1972, s. 390).

W licznych przypadkach uczniowie szkół eksperymentalnych już pod koniec kl. I i na początku II (8 lat) systematycznie dokonują rozumowań dotyczących dość złożonych stosunków matematycznych i związków między nimi bez użycia konkretów, w płaszczyźnie czysto słownej lub za pomocą symboli literowych. I tak pod koniec ki. I uczniowie szkół ekspe-’ rymentalnych pomyślnie dawali sobie radę np. z oceną stosunku liczb i Wielkości w następujących zadaniach:

Autor stwierdza: „W pierwszym zadaniu należało na podstawie oceny wzajemnego stosunku liczb wykryć stosunek miar przy jednej i tej samej mierzonej wielkości (w tym wypadku C

Algebraiczny sposób rozwiązywania zadań, przy zupełnym wyłączeniu sposobów arytmetycznych (wprowadzany do eksperymentalnych szkół już od kl. I) – jak się okazało-kształtuje u dzieci umiejętność samodzielnego rozwiązywania po raz pierwszy napotkanych zadań (co stanowi wskaźnik teoretycznego uogólnienia). Analiza wyników szeroko przeprowadzonego eksperymentalnego nauczania pozwoliła stwierdzić jego efektywność.

Większość uczniów eksperymentalnych klas II (75% w porównaniu z 20% kl. II kontrolnej i 30% kl. IV kontrolnej) opanowuje w efekcie formowania u nich algebraicznych sposobów rozwiązywania zadań-umiejętność dokonywania uogólnień typu teoretycznego, dla którego charakterystyczne jest (według J. Piageta to właśnie cechuje operacje formalne) wyodrębnienie w toku rozwiązywania jednego zadania jego związku mię dzy istotnymi elementami, a następnie poprzez uzyskanie orientacji na ten związek – „z miejsca” prawidłowe rozwiązanie wszystkich zadań tej klasy, niezależnie od tego, w jakim stopniu różniłyby się zewnętrznymi warunkami. A zatem – jak stwierdza Dawydow– specjalnie zorganizowane nauczanie eksperymentalne w sposób pozytywny wpływa na kształtowanie się teoretycznego myślenia dzieci w młodszym wieku szkolnym. Można więc przezwyciężyć punkt widzenia (piagetowski-L.W.), zgodnie z którym właściwością nieuchronną myślenia dzieci w młodszym wieku szkolnym jest „konkretyzm”. Istnieje bowiem możliwość ukształtowania u nich takich pojęć, którymi będą operować w myśleniu, osiągając przy ich używaniu dostatecznie wysoki poziom uogólnienia i abstrakcji oraz zdolność do opanowania wiedzy o charakterze teoretycznym (Dawydow, 1972, s. 393-394).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.