Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

KONTAKTY LUDZI ZNAJOMYCH

Swoiste ograniczenie przestrzenne może dać okazję do tego, by ludzie obcy, nieznajomi weszli ze sobą w kontakty, w wyniku których stają się znajomymi. Dla przykładu weźmy przypadek pasażerów statku odbywającego dłuższy rejs, i to pasażerów tej samej klasy okrętowej, mających wobec tego wspólną jadalnię i wspólne miejsce przechadzki na pokładzie. Otóż w takich właśnie warunkach dokonywać się będzie zaznajamianie się obcych sobie nawzajem podróżnych. Ze zbiorowiska ludzi obcych zacznie formować się k o ł o czy krąg znajomycn.

W warunkach życia okrętowego ta znajomość może wzrastać do pewnego stopnia w sposób ciągły, krok za krokiem. Rozmowy, początkowo bardzo krótkie i dyktowane raczej tylko zewnętrzną koniecznością, z czasem stają się dłuższe i zaczynają dotykać tematów bliższych danym osobom. Ale jeżeli są to ludzie „kulturalni”, „towarzysko obyci”, to w tym procesie zaznajamiania się stwierdzimy pewne przerwy i skoki. Skok taki polegać będzie na przykład na tym, iż w trakcie przypadkowo nawiązanej rozmowy jedna osoba uzna za wskazane przedstawić się osobie drugiej. Znajomość zostaje w ten sposób zawarta formalnie. Od razu podniesie się ona jak gdyby‘na wyższy szczebel. W normalnych warunkach życia ludzkiego ten proceder jest środkiem, który często dwóch ludzi zupełnie sobie nieznajomych od razu przemienia w znajomych.

Koło czy krąg znajomych jest pewnym specjalnym przypadkiem grupy społecznej. Grupa, na którą tu natrafimy, jest w swojej strukturze jakościowo różna od prostego przestrzennego zgrupowania ludzi, którego przykładem była dla nas ulica (a właściwie zbiorowisko uliczne). Gdybyśmy szukali istotnej różnicy, to prawdopodobnie znajdziemy ją w pewnym zjawisku psychospołecznym, które nazywamy zazwyczaj obcowaniem, w tym wypadku obcowaniem towarzyskim. Obcowanie jest oczywiście pewną formą kontaktu psychicznego między jednostkowego. Ale nie każdy kontakt psychiczny skłonni będziemy uznać jako pewną formę obcowania. Ludzie obcy mijający się na ulicy patrzą się może nawzajem na siebie i to nawet z zainteresowaniem. Ale to wzajemne oglądanie siebie uznamy zapewne jedynie za zarodek społecznego obcowania, a nie jeszcze za obcowanie właściwe. Otóż członkowie grupy w rodzaju takiej, jaką stanowi grupa znajomych, obcują ze sobą w pewien określony sposób. Pewne formy obcowania są tu nawet obowiązkowe. Ze znajomym należy się przywitać i pożegnać. Inaczej może nastąpić obraza. Oczywiście wchodzą tu w grę inne jeszcze formy obcowania, których nie będziemy wymieniać, a które są dopuszczalne jedynie między znajomymi w przeciwieństwie do nieznajomych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.