Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

Jung a sny – ciąg dalszy

Metoda ta, w psychologii określana jako metoda wewnętrznej zgodności, jest powszechnie stosowana w odniesieniu do snów, opowiadań i fantazji. Sposób, w jaki Jung stosował tę metodę do analizy długiej serii snów, jest dobrze przedstawiony w jego książce Psychologie und alchemie (1944).

Metoda aktywnej wyobraźni. Metoda ta polega na tym, że osoba badana koncentruje się na jakimś znamiennym, lecz niezrozumiałym wyobrażeniu sennym lub na jakimś spontanicznym wyobrażeniu wzrokowym i obserwuje, co się dzieje z tym wyobrażeniem. Należy zawiesić krytycyzm i tendencję do oceniania, a to, co się dzieje, powinno być obserwowane i notowane w sposób absolutnie obiektywny. Jeśli ściśle przestrzega się tych warunków, wyobrażenie przechodzi zazwyczaj serię zmian, które ujawniają wiele nieświadomych treści. Poniżej przytaczamy przykład zaczerpnięty z artykułu Junga i Kerenyi Essays on a science of mythology (1949):

Widziałem białego ptaka z rozpostartymi skrzydłami. Usiadł na kobiecie, ubranej na niebiesko, która siedziała tam jak antyczny posąg. Ptak usadowił się na ręce, w której trzymała ona ziarno pszenicy. Ptak pochwycił je w dziób i odleciał do nieba (s. 229).

Nasuwające się wyobrażenia mogą być też, jak wskazuje Jung, przedstawiane za pomocą rysunków, obrazów lub rzeźb. W powyższym przykładzie opisowi werbalnemu towarzyszył rysunek. Kobieta przedstawiona na nim miała duże piersi, co – zdaniem Junga – sugerowało, że wyobrażenie to przedstawiało postać matki. (Reprodukcje fascynującej serii 24 rysunków narysowanych w trakcie analizy przez pewną kobietę zamieszczone są w pracy Junga, 1959). Zazwyczaj fantazje wytworzone przez aktywną wyobraźnię mają bardziej wyrazistą postać niż nocne sny, ponieważ odbierane są przez świadomość w trakcie czuwania, a nie snu.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.