Eksperymet naturalny i uczniowie

W pierwszej serii naszego eksperymentu naturalnego uczniowie wykonywali rączkę oprawki z narzynką okrągłą, w drugim – ankier. W organizacji miejsca pracy uwzględniono także postulat zrównania wszystkich warunków pracy dla sprowadzenia do minimum czynników ubocznych: warunki techniczne eksperymentu naturalnego były jednakowe. Chłopcy pracowali przy tej samej obrabiarce, posługiwali się jednakowymi nożami, według tego samego planu, w trakcie tej samej zmiany majster wydawał wszystkim jednakowy materiał. Głębokość cięcia, liczbę obrotów, szybkość i sposób posługiwania się nożem (ręcznie czy automatycznie), kolejność operacji (jeśli były dopuszczalne różne warianty) mógł określać sam uczeń, jak chciał, jak mu było wygodnie, chociaż w instrukcji wskazane były najbardziej efektywne i ekonomiczne sposoby wykonania zadania.

Mierzono czas wszystkich etapów pracy każdego z uczniów nad przygotowaniem detali. Uwzględniano: 1) czas każdego przejścia noża (od momentu zetknięcia noża z obrabianą powierzchnią do momentu cofnięcia), 2) liczbę przejść noża, 3) liczbę ręcznych i mechanicznych działań, 4) czas pomiarów, 5) ich liczbę, 6) czas limbusów (ustawienie określonej głębokości cięcia), 7) liczbę lim- busów. W tabelach zawarte są te wszystkie dane. Wskaźnikiem właściwości indywidualnych była dynamika czasu poszczególnych czynności. Uzyskane dane zostały przedstawione w postaci wykresów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *