Poszukujesz psychologa sportu lub pracy w Gdynii? Niesiemy pomoc w naszym gabinecie.

Dewey i ukształtowanie rozumnych celów

Celem, którego osiągnięcie ułatwia środek w postaci zewnętrznej Wolności działania, jest według Deweya ukształtowanie rozumnych celów. Proces ten wymaga dopomagania naszym uczniom w uzyskaniu zdolności odraczania natychmiastowych działań, wynikających z impulsów, pragnień czy kaprysów25.

„Ponieważ wolność zawiera się w inteligentnej obserwacji i ocenie, dzięki którym formułuje się cel, kierowanie przez nauczyciela ćwiczeniem inteligencji ucznia pomaga w osiągnięciu wolności, a nie ogranicza jej. Niekiedy wydaje się, że nauczyciele boją się nawet uczynić jakąś uwagę członkom grupy na temat tego, co powinni robić. Słyszałem o takich przypadkach, kiedy to dzieci, obłożone przedmiotami i materiałami, pozostawione były same sobie, podczas gdy nauczyciel nie miał ochoty choćby zasugerować co można by z tymi materiałami zrobić, byle tylko nie uszczuplić wolności tych dzieci. Czemuż więc w ogóle dostarczać materiałów, skoro są one źródłem takich czy innych sugestii? Ważniejsze jednak jest to, że skądś przecież muszą pojawić się wskazówki, sugerujące dziecku jak ma postępować. Nie sposób zrozumieć, czemu pomysły, podsunięte przez kogoś, kto ma bogatsze doświadczenie i szerszy horyzont, nie mają być przynajmniej tak samo cenne jak sugestie1 płynące z jakiegoś mniej lub bardziej przypadkowego źródła”.

Dewey przestrzega jednak przed możliwym nadużywaniem przez Ciebie władzy nauczycielskiej i zmuszaniem uczniów do zajęć, które odzwierciedlają jedynie Twoje cele, a nie cęle Twoich uczniów. Ale nie oznacza to, że masz popaść w drugą skrajność i w ogóle wycofać się z jakiegokolwiek kierowania uczniami. Kształcenie powinno być przedsięwzięciem opartym na współpracy, nie na nakazie. Różnica między stosunkowo wąską definicją wolności Neilla, a definicją Deweya może się przyczynić do wyjaśnienia wypowiedzi wielu absolwentów Summerhill, którzy twierdzą, że choć wyniesione przez nich ze szkoły doświadczenia pomogły im poznać wolność w sensie fizycznym, o jakim tu mówiliśmy – w sferze zaufania we własne siły, poszanowania praw i obowiązków innych, dojrzałości – to jednak nie były one inspirujące: brak było możliwości uzyskania usystematyzowanej wiedzy, mało też było oddanych nauczycieli (Bernstein, 1968). Niektórzy spośród 50 absolwentów, z którymi Bernstein przeprowadził wywiady, wyrażali przekonanie, iż doświadczenia wyniesione z Summerhill sprawiły, że mieli więcej trudności życiowych niż mogliby mieć w przypadku innego rodzaju doświadczeń. Większość absolwentów Summerhill nie wysyła swych dzieci do Neilla.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.